۞IndischeBuurt.nl: Verminkt voor het leven

Verminkt voor het leven

BIj een bezoek aan de voetbalclub FC Volendam gisteravond zag ik voor het eerst face to face de verminkte slachtoffers van de brand in ‘T Hemeltje.

Gisteravond was ik met mijn zoon bij de voetbalwedstrijd Volendam-Nac in de, reeds veelbesproken, ‘play off’ reeks. Met enige regelmaat gaan we naar de club van het dorp kijken (http://www.fcvolendam.nl) en natuurlijk hopen we dan telkens dat ze winnen en uiteindelijk zullen promoveren naar de Eredivisie.
Nooit echter heeft een bezoek aan de club zoveel in me los gemaakt als gisteravond. Achter ons op de tribune zat namelijk een rijtje meiden van ca 20 jaar. Ik schat dat het er een stuk of 6 a 7 waren. Mooi, jonge, levendige meiden. En allen waren echt zwaar verminkt door brandwonden. Ontstaan door die vreselijke brand in cafe ’t Hemeltje. Gezichten, handen, armen, schouders, nek. Verminkt op een manier die niet te beschrijven is. Een meisjes had bijvoorbeeld geen neus en lippen meer. Echt afschuwelijk. Als ik er aan terugdenk krijg ik weer kippenvel ervan. Het hield me tijdens de wedstrijd bezig, na de wedstrijd bezig en u merkt dat ik er nu ook weer over schrijf. We hebben het allemaal gezien op tv, allemaal gehoord op de radio en gelezen in de krant. Als je het echter gewoon ziet. Face tot face dan besef je pas echt was er is gebeurd.
Al die jonge levens verminkt. Kapot. Pijnloos leven is er niet meer bij. En buiten de fysieke ellende om ook de sociale ellende. Waar krijg je nog een ‘normale’ baan? Geen bedrijf wil je hebben voor een representatieve functie. Waar ga je nog een partner vinden buiten het dorp? Elk openbaar optreden, elke keer dat je buiten je eigen huis bent weet je dat er naar je gekeken wordt en over je gepraat. En niemand die je leed helemaal kan meevoelen.
En toch zaten ze achter ons op de tribune. In het openbaar en zonder zich te verstoppen. Dapper vond ik ze. Heel dapper. Daar in het openbaar alle 6 op een rijtje. de draad van hun leven, zover dat gaat, weer oppakkend.